รู้ว่าเธอหมดใจแล้ว รักให้ตายก็ไม่ไหว
อยากจะไปไม่ว่า เธอ ไม่ว่ากัน
ฉันไม่ดี อย่างใครเค้า ก็สมควร จะทิ้งกัน ไป
สิ่งเกินๆ เก็บเอาไว้ ยิ่งเหนื่อยใจ

ปล่อยมือ ช้าๆ จากกันไปทั้ง น้ำตา
ไม่ต้องการ ให้เธอกับมา ไม่สนใจ

ปล่อยใจ ให้พัก ซักครั้ง ให้ความรัก มัน จาง ในใจ
ผ่าน วันที่รับไม่ไหว ค่อยๆลบให้ใจ ไม่จำ
ก็ ตัวเราเอง เหมือนเดิม
ลบเลือน ล่องรอย จากความเจ็บช้ำ
ลืมรักที่เธอทำ ที่เคยได้ เสียใจ

ทุกๆวันที่ผ่านมา เธอก็ลืม ได้ง่ายดาย
อาจ ไม่มี ความหมายเลย สำหรับเธอ
ฉันที่ยังต้องเจ็บช้ำ ขอแค่ลืม เรื่องฝังใจ จำ
สิ่งดีๆ ที่เคยรัก ที่ผ่านมา

ปล่อยมือ ช้าๆ จากกันไปทั้ง น้ำตา
ไม่ต้องการ ให้เธอกับมา ไม่สนใจ

ปล่อยใจ ให้พัก ซักครั้ง ให้ความรัก มัน จาง ในใจ
ผ่าน วันที่รับไม่ไหว ค่อยๆลบ ให้ใจ ไม่จำ
ก็ ตัวเราเอง เหมือนเดิม
ลบเลือน ล่องรอย จากความเจ็บช้ำ
ลืมรักที่เธอทำ ที่เคยได้ เสียใจ

ปล่อยใจ ให้พัก ซักครั้ง ให้ความรัก มัน จาง ในใจ
ผ่าน วันที่รับไม่ไหว ค่อยๆลบ ให้ใจ ไม่จำ
ก็ ตัวเราเอง เหมือนเดิม
ลบเลือน ล่องรอย จากความเจ็บช้ำ
ลืมรักที่เธอทำ ที่เคยได้ เสียใจ

ลืมรักที่เธอทำ ที่เคยได้ เสียใจ

เราทุกคนต่างมีอดีต อย่าเอาอดีต มาตอกย้ำ เพื่อทำลายอนาคต

ทุกเช้าที่ตื่นลืมตา. . .
คงน้อยคนนัก ที่จะไร้ซึ่งภารกิจ ที่ต้องกระทำ 
ชีวิตประจำวันของแต่ละคน. . .
จึงผิดแผกแตกต่างตามแต่หน้าที่ ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ

เชื่อเหลือเกินว่า. . . คนทุกคนต่างมีความมุ่งหวัง
มีความฝัน. . . ที่อยากมีอนาคตที่ดี
การที่เราตื่นลืมตาขึ้นมา เพื่อออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง
ก็เพื่อก้าวเดินไปสู่จุดที่มุ่งหวังไว้ และต้องทำให้สำเร็จ

คนทุกคน มีอนาคตที่ดี 
และมีความเป็นได้สูง ที่จะสมดังใจ

แต่ในมุมอีกมุมหนึ่ง ของความเป็นจริง ยังมีคนที่ยึดติดกับอดีต 
ยังจมปลักอยู่กับ ปัญหาชีวิตต่างๆ นานาร้อยพัน 
บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก บางคนอาจวิตกกังวลเรื่องงาน
บางคน. . . อาจมีปัญหาทางการเงิน
หลากคนก็หลากปัญหา ที่ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

และใครบางคนที่ว่าไว้ 
อาจเป็นตัวเราเอง ที่กำลังจมดิ่งอยู่กับปัญหาเหล่านั้น

ถ้าตอนนี้ . . .เรากำลังทุกข์อกทุกข์ใจ
ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้า ด้วยความปวดร้าว 
ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก
. . .ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต
เราจะกลายเป็นผู้แพ้  และผู้แพ้คนนั้น ...
ก็เป็นผู้ทำลายอนาคตด้วยมือของตัวเอง

เคยมีคนกล่าวไว้ว่า...  
"นกที่ตื่นแต่เช้า 
มักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด"

อย่ามัวแต่หลับหูหลับตา. . .
จมอยู่แต่อดีต ต่อไปอีกเลยดีกว่า  
จงกล้าหาญอย่างนกเสรี . . .
ที่พร้อมจะกางปีกบินในทุกๆ เช้า 
และพร้อมออกไปเผชิญโลกกว้าง ไปผจญภัย
. . . และคว้าชัยชนะ มาไว้เป็นของตัวเอง

หนอนที่อร่อยที่สุด ก็คืออนาคตที่สวยงามที่สุด 
ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรี และมีความกล้าหาญ
และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ
ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ
. . .อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน

ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง . . .
ด้วยการเอาเรื่องอดีต ที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว
บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่า . . .
เรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป
และเรายังมีอนาคต ที่ก้าวไกลรอเราอยู่

อดีต . . .ก็จงปล่อยให้เป็นเรื่องของอดีต
เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ ในความทรงจำ  
สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด ก็คือปัจจุบัน
อยู่เพื่อเรียนรู้มัน ด้วยความรักและความเข้าใจ
เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส
และย้อนกลับมา . . .มอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา